Sterke tegenstroom nodig om Turkse bezetting van Koerdistan te vermijden

354

Sterke tegenstroom nodig om Turkse bezetting van Koerdistan te vermijden

Het Turkse leger breidt haar bezetting van de Koerdische gebieden buiten Turkije nog verder uit. Sinds mei heeft het haar operaties in het Xaxurke-gebied in het noorden van Iraaks-Koerdistan nog verder uitgebreid. Dit volgt op de militaire bezetting van de aangrenzende regio van Bradost dat ook in Iraaks-Koerdistan ligt. Onder het mom van strijd tegen de PKK, is het neo-Ottomaanse regime van Erdogan Koerdische regio’s buiten Turkije aan het bezetten om te voorkomen dat daar onafhankelijke en democratische Koerdische zelfbesturen zich kunnen ontwikkelen. Eerder heeft Turkije ook de Koerdische regio Afrin in het noorden van Syrië aangevallen en bezet. De gevolgen waren desastreus. Er is sprake van etnische zuivering en het veranderen van de demografie. Honderduizenden Koerden zijn verjaagd en in de plaats werden duizenden Arabische gezinnen en islamistische strijders gehuisvest. Andere regio’s waar Koerden experimenteren met democratische, sociale en vrouwbevrijdende zelfbesturen, zoals Kobane, Jezire en Shengal, worden constant bedreigd door troepenbewegingen en een inval is ook daar reëel

De Turkse bezetting gaat gepaard met grote brutaliteiten. Met bombardementen van plaatsen waar burgers leven, zoals bergdorpen en hun landbouwgebieden, probeert Turkije de Koerdische bevolking op de vlucht te jagen en die gebieden te ontvolken. Geregeld vallen er burgerslachtoffers maar dat wordt volledig doodgezwegen door de Turkse media. Volgens hen zijn er geen burgerslachtoffers en kan het heroïsme en de vredelievendheid van het Turkse leger niet op. Volkse en legitieme protesten uit de regio die zich tegen het leger keren, zoals die in het stadje Seladize in januari, worden compleet verdraaid. “terroristen hebben burgerkleding aangetrokken, het volk opgejut en de legerbasis aangevallen” heet het dan.

Er is een totaal gebrek aan kritisch weerwerk, onafhankelijke inzichten of erkenning van vreedzame anti-oorlogscampagnes. Het regime van Erdogan heeft een heel sterke controle op de media en publieke opinie, het middenveld en de universiteiten. Afwijkende meningen worden direct en hard bestraft. De formele oppositie in Turkije, recent nog heel succesvol tijdens de verkiezingen om de regerende AKP in verschillende grote steden te bekampen en te verslaan, schaart zich verbazingwekkend genoeg volmondig achter Erdogan als het neerkomt op buitenlandse militaire operaties of brutalisering van de Koerden. Het chauvinisme en staatsnationalisme is blijkbaar diepgeworteld in zowat alle politieke formaties. Ze struikelen over elkaar om als eerste lofbetuigingen te uiten aan het Turks leger en haar soldaten. De echte anti-systeem oppositie die wel een vreedzame en politieke oplossing van de Koerdische kwestie nastreeft, wordt zondermeer weggeklasseerd onder de “PKK-wolk” om haar zo bloot te kunnen stellen aan zware repressie en uit de publieke opinie te kunnen weren.

Iraaks-Koerdistan, en meer bepaald de noordelijke gebieden tegen de Turkse grens, worden geregeerd door de KDP van de Barzani-clan. Zij verzetten zich totaal niet tegen deze aanvallen, integendeel, ze praten de Turkse bezetting goed door met een beschuldigende vinger naar de PKK te wijzen. De KDP heeft tot nu toe totaal niet gereageerd om de burgerslachtoffers te verdedigen of de Turkse staat te bekritiseren. Integendeel, het Barzani-regime heeft de burgerbevolking van Seladize bedreigt en bestraft omdat ze zich wel verzet hebben tegen het Turks leger. Jonge vredesactivisten die een schild willen vormen en naar de gebombardeerde regio’s trekken, werden staande gehouden en gearresteerd. Sinds enkele dagen trekken de KDP-pesmergha zich terug uit verschillende strategische locaties om zo baan te ruimen voor een Turkse opmars. Hun haat tegen de democratische vrijheidsbeweging van de PKK, verblindt hen en ze zien niet dat Turkije stilletjes aan Iraaks-Koerdistan, of Bashur (nvdr: zuid in het Koerdisch) zoals de Koerden dat noemen, aan het bezetten is. Turkije heeft nu al ongeveer 20tal permanente militaire basissen in die regio.

Hoewel Erdogan zeer omstreden is in het Westen en fel bekritiseerd wordt, wordt hij nog steeds geruggesteund door de NAVO om deze militaire operaties mogelijk te maken. De Verenigde staten lijken enerzijds in de clinch met het Erdogan-regime, maar anderzijds geven ze hem expliciete steun om de Koerdische regio’s aan te vallen. Er wordt vanuit het westen scherp en massaal gereageerd als “opposante” journalisten in Turkije vervolgd worden of als Erdogan aan de nationale bank wilt morrelen, maar platgebombardeerde burgerslachtsoffers, er zijn er honderden in Afrin en tientallen in Bradost, mag dan weer wel. Geen haan die er naar kraait. Tot op de dag van vandaag gebeuren er leveringen van militair materieel in NAVO-verband. Maar er zijn ook leveringen van militair materieel vanuit België en Vlaanderen. Dat laatste is weinig geweten maar de huidige ontslagnemende Vlaamse regering heeft wel degelijk exportvergunningen toegekend.

Nochtans zijn het net deze Koerden, en is het net deze Koerdische vrijheidsbeweging, die met bovenmenselijke inzet en opofferingsgezindheid de barbaarse IS bekampte en verslagen heeft. Hiermee hebben ze een zeer grote bijdrage geleverd aan de veiligheid van het Europees continent. Maar het gaat niet enkel om de strijd tegen terreur. De Koerden hebben ook een emanciperend en sociaal maatschappelijk project waarmee de regio kan opveren. Dit toekomstperspectief is de beste dam tegen massale leegloop en vlucht naar Europa. Maar het moet wel de kans krijgen om zich te ontwikkelen en te bewijzen. Als het westen Turkije blijft steunen in haar anti-Koerdische beleid, schiet het zichzelf in de voet. Erdogan heeft vaak genoeg Europa openlijk bedreigd door de grenzen open te zetten en de migratiestromen op gang te trekken. Het sektarisme van het Erdogan-regime kan nooit vrede brengen in Irak, Syrië, Koerdistan of Turkije zelf.

Turkije moet gestopt worden voordat het te laat is. Mensen die de rechtstaat, democratie, mensenrechten en vrede hoog in het vaandel dragen, moeten het anti-oorlogsfront in Turkije en Koerdistan versterken en zichtbaarder maken. Want de zaak is nog niet verloren. Er is een koppig verzet die blijft werken aan een democratische en vreedzame tegenstroom. De democratische Koerdische en Turkse diaspora in Europa protesteert tegen de Erdogan-regering en haar oorlogen. We roepen op om hen in hun politieke, vreedzame en legitieme strijd te versterken. Een sterke en verenigde tegenstroom is de enige garantie voor een vredige en veilige toekomst voor de volkeren. Deze tegenstroom moet heel gedurfd en onomwonden zijn stem verheffen om vrede en vrijheid te eisen voor Koerdistan en democratie voor Turkije.

Kom en versterk deze tegenstroom:

Datum en tijd: Zaterdag 29 juni, om 14u
Plaats: Europakruispunt (plein voor het Centraal station) te Brussel

NavBel